PEŁNOMOCNIK REKTORA DS. STUDENTÓW NIEPEŁNOSPRAWNYCH

kontrast 1kontrast 2kontrast 3kontrast 4

wtorek, luty 25, 2020
Rozmiar tekstu

Osoby z niepełnosprawnością słuchu

Najwięcej problemów studentom o tym rodzaju niepełnej sprawności  stwarza komunikowanie się. Ubytek słuchu najczęściej powoduje utrudnienia w odbiorze wypowiedzi, ale tylko w nielicznych przypadkach całkowicie wyklucza zdobycie umiejętności mówienia. Zwykle studenci porozumiewają się językiem polskim, a język migowy jest rzadko używany, przy czym sprawność posługiwania się językiem polskim jest wysoce zróżnicowana. A zatem:

  1. Każdego studenta należy potraktować indywidualnie i stosować preferowany przez niego sposób komunikowania się  (język polski, język migowy, odczytywanie z ust, zapisywanie informacji na kartkach).
  2. Aby zwrócić na siebie uwagę, wykorzystujemy wzrok i delikatny dotyk ramienia (wykluczone jest dotykanie innych części ciała). Potwierdza to wypowiedź respondentki:
    • „/…/  jeśli osoba nie patrzy na mnie, na dodatek nie dała mi żadnego znaku /np. dotknięcie ramienia/, że chce mi coś przekazać, to ja o tym nie wiem, nie zwracam na nią uwagi, a ona może pomyśleć, że to ja ją ignoruję” (studentka z obustronnym niedosłuchem wrodzonym, lat 23).
  3. Osoby z dużym niedosłuchem potrafią świetnie odczytywać mowę z ust. Warunkiem jednak jest, aby osoba prowadząca zajęcia zadbała o stałą widoczność swej twarzy. Zatem nie należy przemieszczać się po sali w trakcie wykładu, oraz odwracać się plecami do słuchających go. Wymieniona wyżej studentka wypowiedziała się następująco:
    • Kiedy mówisz, nie zasłaniaj ust ręką, nie spaceruj, odwróć twarz w moim kierunku”.
  4. Ważne jest tempo mówienia (wolniejsze) oraz kontakt wzrokowy:
    • „Jeśli proszę o powtórzenie, powtórz wolniej i wyraźniej, ale nie krzycz, jakbyś miał do czynienia z osobą całkowicie głuchą, i tak nie usłyszałaby cię” (student z jednostronnym niedosłuchem wrodzonym, lat 24).
  5. Studenci z niedosłuchem zwykle nie mają kłopotu z odbiorem komunikatu „tete a tete”. Problemy pojawiają się w momencie dyskusji w grupie, gdzie mają do czynienia z szybkim odbiorem licznych informacji. Dobrze jest w takiej sytuacji „streścić” im przebieg dyskusji w grupie:
    • „Jeżeli chcesz mi coś powiedzieć, a dookoła jest hałas (ruchliwa ulica, muzyka, rozmowy ludzi dookoła, itp.) i mimo powtórzeń, nadal nie słyszę, o co ci chodzi – napisz mi to na kartce” (studentka z obustronnym niedosłuchem wrodzonym, lat 23).
  6. Sporządzanie notatek – to kolejny problem osób z dysfunkcją narządu słuchu. Mile widziana jest samopomoc koleżeńska w tym względzie (udostępnianie notatek), czy też  możliwość kserowania  najistotniejszych treści wykładu lub przekazanie ich tez przez wykładowcę, np. drogą elektroniczną. Ułatwieniem dla studentów jest też uzyskanie zgody na nagrywanie wykładu, celem sporządzenia notatek. Niepokojąca jest w tym miejscu wypowiedź respondenta:
    • „Kiedyś poprosiłem wykładowcę o zgodę na nagrywanie wykładów. Nie rozumiałem połowy tego, co mówił. Nie zgodził się. /…/ Notatki dostawałem od kolegów. Potem godzinami siedziałem ze słownikami i tłumaczyłem „z polskiego – na polski” (absolwent UZ z obustronnym głębokim niedosłuchem, lat 27).
  7.  Ważne jest przygotowanie społeczności akademickiej (uczelni, wykładowców) do kontaktów z osobami z uszkodzonym narządem słuchu (przygotowanie pomieszczeń, możliwość zdawania egzaminów w formie alternatywnej, np. pisemnej, czy z udziałem tłumacza języka migowego, czy też wcześniejsze udostępnienie literatury przedmiotu - ze względu na wydłużony czas związany z  odczytem i zrozumieniem treści itp.).

Oto wypowiedź jednego z wolontariuszy (lat 24): - „Należy cierpliwie wysłuchać osoby i utrzymywać z nią kontakt wzrokowy. Wszystkie osoby  niepełnosprawne są takimi samymi ludźmi jak inni i jeśli ktoś zna zasady savoir-vivre, to niepotrzebne jest tworzenie nowych - dla osób niepełnosprawnych”. 

Read bokies review by artbetting.net
The Betst Bokies Romenia Bonus bet365 here.
Download Full Premium themes
Склад за дървен материал - Прочети тук.