PEŁNOMOCNIK REKTORA DS. STUDENTÓW NIEPEŁNOSPRAWNYCH

kontrast 1kontrast 2kontrast 3kontrast 4

wtorek, luty 25, 2020
Rozmiar tekstu

Osoby z niepełnosprawnością wzroku

Do grupy studentów z niepełnosprawnością wzroku należą przede wszystkim osoby z głęboką słabowzrocznością. .

Wśród respondentów nie było ani jednej osoby ze ślepotą medyczną /niewidomej, ociemniałej/. Znaczne ubytki w widzeniu deklarowały 3 osoby. Studenci wskazują przede wszystkim na niedogodności związane bezpośrednio z procesem uczenia się i wskazują, jak można je rozwiązać:

  • „Dla mnie największym problemem jest widoczność na tablicy, a właściwie jej brak. Nawet jak siedzę blisko katedry - ze względu na światło – nie widzę, co jest napisane na tablicy” (student z dużym ubytkiem widzenia, lat 24).
  • „Studiuję budownictwo i czasami dostajemy jakieś materiały do odczytu. Mam problem, bo wszystko napisane jest „maczkiem”. Nie mogę sam sobie z tym poradzić” (student z głębokim ubytkiem widzenia, lat 22).
  • „Fajnie byłoby dostać materiały napisane dużą czcionką” (studentka ze znacznym ubytkiem widzenia, lat 23).
  • „Wolontariusz powinien być, jak Anioł Stróż, powinien czuwać, niewidoczny, cały czas przy osobie niepełnosprawnej, a gdy coś zaczyna się dziać, lub potrzebuje ona pomocy, jak najszybciej powinien jej udzielić. I najważniejsze! Wolontariusz powinien wyprzedzać i przewidywać czyny i myśli ON, aby unikać i zapobiegać groźnym sytuacjom (chodzi o poruszanie się w otwartej przestrzeni osoby niewidomej – przyp. aut.)” (wolontariusz, lat 24).

Cytowane powyżej wypowiedzi koncentrują się na dwóch podstawowych obszarach ograniczeń w psychospołecznym funkcjonowaniu osób z niepełnosprawnością wzroku, tj. na dostępie do słowa pisanego oraz na orientacji przestrzennej i samodzielnym poruszaniu się. Oba te obszary podlegają procesowi rehabilitacji, zwłaszcza tzw. rehabilitacji podstawowej (np.: Kuczyńska-Kwapisz, Kwapisz 1996, Majewski 2002, Czerwińska 2004, 2006, 2008, 2010).  

Nawet przy założeniu, że student z niepełnosprawnością wzroku odbył właściwe szkolenia rehabilitacyjne, wyposażające go w umiejętność posługiwania się systemem L. Braille’a, obsługi „udźwiękowionego” lub „obrajlowionego” komputera, umiejętność wykonywania czynności samoobsługowych metodami bezwzrokowymi, samodzielnego poruszania się z białą laską, czy też efektywnego wykorzystywania tzw. resztek wzroku (tzw. trening widzenia) - to jego funkcjonowanie w środowisku akademickim będzie łatwiejsze, jeśli otaczające go osoby (nauczyciele akademiccy, pracownicy administracyjni, studenci) będą miały świadomość funkcjonowania przynajmniej kilku zasad – wyrosłych z doświadczeń samych osób niepełnosprawnych wzrokowo i refleksji tyflopedagogicznej /www.pzn.org.pl/:     

  1. Wiele osób niewidomych z łatwością wykonuje różne czynności i nie lubi, żeby im pomagać.
  2. Pomóż niewidomemu, gdy cię o to poprosi, albo gdy zauważysz, że czuje się niepewnie lub jest zdezorientowany.
  3. Biała laska, którą osoba niewidoma posługuje się przy chodzeniu, wysuwając ją nieco do przodu, powinna zwrócić twoją uwagę. Nie przechodź wówczas obojętnie. Przyjrzyj się życzliwie człowiekowi, któremu niewielkim wysiłkiem możesz pomóc. Sytuacja, w jakiej się z nim spotkasz i jego zachowanie, podsuną ci rodzaj i formę pomocy.
  4. Jeżeli nie wiesz, jak należy postąpić, przede wszystkim staraj się zachować w sposób naturalny, unikaj okazywania nadmiernego współczucia i nie próbuj pomagać więcej niż trzeba.
  5. Rozmawiając z osobą niewidomą, pamiętaj, że jest takim samym człowiekiem jak ty, interesuje się tym samym, czym inni ludzie. Nie musisz unikać tematu utraty wzroku, ale nie należy rozmawiać tylko o tym. Słowa „widzieć” używaj równie często, jak w rozmowie z osobą widzącą. Będzie to zupełnie naturalne. Kieruj wypowiedzi wprost do niewidomego. Nie traktuj towarzyszącej mu osoby jak „tłumacza”. To, że ktoś nie widzi, nie oznacza, że nie rozumie tego, co mówisz.
  6. Gdy słuchasz osoby niewidomej, potwierdzaj to w sposób werbalny, wtrącając np. „tak”, „rozumiem”.
  7. Witając się z osobą niewidomą, możesz delikatnie dotknąć jej dłoni, mówiąc np. „witam pana/panią”.
  8. Informuj dyskretnie niewidomego, co się dzieje. Wchodząc do pomieszczenia, powiedz mu, kto lub co się w nim znajduje.
  9. Nie zostawiaj na wpół otwartych drzwi. Jeżeli obcujesz z osobą niewidomą, pamiętaj, że drzwi do pomieszczeń muszą być zawsze dokładnie zamknięte lub otwarte. Gdy zmienisz ustawienie mebli, nie odstawisz na miejsce krzesła lub otworzysz okno, staraj się ją o tym uprzedzić. Nigdy nie pozostawiaj żadnych przedmiotów na podłodze (zwłaszcza szklanych).
  10. Zasygnalizuj swoje przybycie. Przedstaw się, gdy wchodzisz do pokoju, w którym znajduje się osoba niewidoma. Uprzedź ją także, jeśli się oddalasz.
  11. Gdy niewidomy korzysta z psa przewodnika, nie odwracaj uwagi pracującego psa od wykonywanych czynności. Pełni on bardzo odpowiedzialną funkcję.
  12. Widząc niewidomego w urzędzie (np. w Dziekanacie, rektoracie), zapytaj go, co chce załatwić i staraj się w tym pomóc. Gdy potrzebny jest podpis osoby niewidomej, wskaż miejsce podpisu, naprowadzając jej rękę na określony punkt na dokumencie.
  13. Gdy mijasz idącą osobę niewidomą, ustąp jej przejścia. Ona ciebie nie widzi! Nie zachowuj się jednak tak, „jakby cię nie było”. Odgłosy, jakie powodujesz, pomagają jej w orientacji.
  14. 14) Przy udzielaniu wskazówek, pamiętaj, że jeśli ktoś nie widzi, to informacja np. „trzeba pójść tam, gdzie stoi biały dom” nic nie pomoże. Dobra wskazówka to: „trzeba pójść 50 metrów prosto, po czym skręcić w prawo”.
  15. Pomagając niewidomemu w przemieszczaniu się, pozwól mu ująć się pod rękę. Wyczuwa wtedy dobrze twoje ruchy i łatwiej przewiduje przeszkodę, niż w przypadku, gdy ty trzymasz go pod ramię. Jednocześnie staraj się go nieznacznie wyprzedzać, zwalniając nieco podczas wchodzenia lub schodzenia z krawężnika, czy korzystając ze schodów.
  16. Po udzieleniu pomocy, nie oddalaj się w milczeniu. Zasygnalizuj, jeśli chcesz odejść.

Istotą funkcjonowania studentów z niepełnosprawnością wzroku w środowisku akademickim jest ich efektywny udział w procesie edukacji. Efektywność kształcenia zależy tu zarówno od rozwiązań organizacyjnych, systemowych (np. adaptacja przestrzeni publicznej – oznaczenia brajlowskie, w druku powiększonym, sygnalizacja dźwiękowa i głosowa, prowadzenie pracowni tyfloinformatycznej i wypożyczalni sprzętu tyfloinformatycznego, obsługa biblioteczno-informacyjna, a w jej ramach tworzenie i udostępnianie materiałów w formatach alternatywnych na zamówienie studenta czy wykładowcy, lektoraty języków obcych, zajęcia wychowania fizycznego - prowadzone zgodnie z metodyką nauczania osób z niepełnosprawnością wzroku), jak i od przestrzegania kilku, podstawowych zasad przez prowadzących zajęcia nauczycieli akademickich:

  1. Dowiedz się od studenta, jakim sprzętem tyfloinformatycznym dysponuje, jak wygląda jego warsztat pracy umysłowej (znajomość systemu Braille’a, komputer i jego oprogramowanie, notatnik brajlowski, dyktafon, urządzenie lektorskie, pomoc lektorska).
  2. Pamiętaj, że student z niepełnosprawnością wzroku jest sprawny intelektualnie, więc nie należy ograniczać wobec niego wymaganych treści programowych.
  3. Wyraź zgodę na nagrywanie wykładów, ćwiczeń. Przecież jesteś kompetentnym nauczycielem i nie masz nic do ukrycia! Jeśli student dysponuje laptopem, notatnikiem brajlowskim – nagrywanie nie jest potrzebne.
  4. Pisząc na tablicy, jednocześnie dyktuj.
  5. Korzystając z pomocy drukowanych, ikonograficznych (prezentacje multimedialne, folie, plansze itp.), przeczytaj lub omów ich treść, zawartość; nie irytuj się, gdy robi to szeptem kolega czy koleżanka niewidomego/słabowidzącego studenta.     
  6. Przygotowując materiały drukowane na zajęcia, pomyśl o swoim niepełnosprawnym wzrokowo studencie i wydrukuj dla niego egzemplarz większą czcionką.
  7. Jeśli chcesz, aby na zadane podczas zajęć pytanie odpowiedział niepełnosprawny wzrokowo student, nie wskazuj na niego wzrokiem lub gestem, lecz wymień jego imię, czy nazwisko.
  8. Ustalając termin zaliczenia, egzaminu, uwzględnij fakt, że twój niepełnosprawny wzrokowo student potrzebuje więcej czasu, by dotrzeć do wymaganej literatury – aby się z nią zapoznać, musi ją najpierw sprowadzić do dostępnego jego percepcji formatu, tj. zeskanować do wersji elektronicznej lub nagrać za pomocą lektora – co jest bardzo praco- i czasochłonne.   
Read bokies review by artbetting.net
The Betst Bokies Romenia Bonus bet365 here.
Download Full Premium themes
Склад за дървен материал - Прочети тук.