PEŁNOMOCNIK REKTORA DS. OSÓB Z NIEPEŁNOSPRAWNOŚCIAMI

kontrast 1kontrast 2kontrast 3kontrast 4

czwartek, grudzień 01, 2022
Rozmiar tekstu

Wprowadzenie

Normalizacja środowiska życia osób z niepełnosprawnością jest paradygmatem ciągle żywo obecnym w naukowej myśli pedagogicznej i społecznej, czego dowodzi bogata literatura przedmiotu (zob. np. Dykcik 2010a, 2010b). Normalizacja ujmowana jest z wielu perspektyw, z których najistotniejsze to:

  • humanizacja życia społecznego, wzmacniająca akceptację osób niepełnosprawnych przez członków społeczeństwa, ich podmiotowe funkcjonowanie w społeczeństwie i postawy prospołeczne wobec nich;
  • wspieranie społeczne osób niepełnosprawnych w zaspokajaniu ich biopsychicznych potrzeb, dostępie do edukacji, kultury, pracy i wszystkich tych form ludzkiej aktywności, które są dostępne pełnosprawnym;
  • przystosowanie organizacyjne, techniczne i kulturowe do indywidualnych potrzeb osób niepełnosprawnych różnego rodzaju instytucji, urządzeń i usług, z których korzystają członkowie danej społeczności;
  • włączanie osób niepełnosprawnych w różne dziedziny życia i sytuacje środowiska społecznego, z zachowaniem ich autonomii, podmiotowości i partnerstwa z osobami pełnosprawnymi;
  • umożliwienie osobom niepełnosprawnym prowadzenia codziennego życia w naturalnym środowisku, w normalnym rytmie dnia, tygodnia, roku, z zachowaniem środowiskowych wzorów kulturowych, z uwzględnieniem ich indywidualnych potrzeb i możliwości (Maciarz 2004).

Mimo niewątpliwie bogatej interdyscyplinarnej refleksji teoretycznej i coraz częściej podejmowanych, w skali makro-, mezo- i mikrospołecznej, działań praktycznych - osoby z niepełnosprawnością nadal napotykają na różne problemy w codziennym funkcjonowaniu.

Złożona specyfika i różnorodność niepełnosprawności powodują, że nie ma jednego uniwersalnego kanonu postępowania wobec osób z niepełnosprawnością, a sposób zachowania wynika z kontekstu sytuacyjnego. Wydaje się, że pomoc będzie skuteczna i właściwa tylko wtedy, kiedy uwzględnione zostaną ogólne reguły savoir-vivre’u, obowiązujące wszystkie osoby – sprawne i te z niepełnosprawnością. Jednakże z uwagi na liczne bariery funkcjonalne, wynikające nie tylko z osobowości człowieka, któremu pomagamy, ale przede wszystkim z niedostosowania środowiska zewnętrznego, zachowanie się wobec poszczególnych osób może i na pewno jest różne. Zróżnicowane są także oczekiwania osób, na rzecz których świadczymy pomoc.

rawo polskie gwarantuje wszystkim osobom z niepełnosprawnością, a więc także studentom, poufność danych dotyczących zdrowia, co m.in. daje możliwość nie ujawniania choroby i niepełnosprawności, tym bardziej, że nie zawsze jest ona widoczna na zewnątrz. Rozwiązania te niewątpli­wie mają swoje plusy, gdyż przeciwdziałają etykietyzacji i stygmatyzacji, ale jest też druga strona – pozbawienie osób, np. prowadzących zajęcia ze studentami, podstawowych informacji, mogących wpłynąć na sposoby postępowania wobec takich studentów. Nierzadko sam student informuje o swojej chorobie/ niepełnosprawności, z uwagi na jej objawy, mogące np. zakłócać tok wykładu czy ćwiczeń, także ze względu na bezpieczeństwo – swoje i otoczenia /np.w przypadku wykonywania prac w laboratorium chemicznym, biologicznym, elektrycznym itp./. Niekiedy oznaki schorzenia są na tyle wyraźne, że nie budzi ono wątpliwości, zatem jeśli zaistnieją problemy, można i trzeba rozwiązywać je z wyrozumiałością i elastycznością. Czy potrafimy postępować tak, jakby tego oczekiwały osoby mające problemy ze zdrowiem? Liczne obserwacje, literatura przedmiotu (np. Gorajewska 2006, Ochonczenko 2009 s. 89 - 102), wskazują, że nie zawsze dobrze radzimy sobie w kontaktach z osobami o różnych rodzajach niepełnej sprawności.

Przywołując fenomenologiczny punkt widzenia, czyli skupiając się w procesie poznawania na tym, co badana „rzecz” mówi sama o sobie i pamiętając, że (zgodnie ze stanowiskiem E. Husserla) dla człowieka ważny jest tylko ten świat, który samodzielnie konstruuje w swojej świadomości (za: Bauman 2001) - zapytano studentów z niepełnosprawnością oraz wolontariuszy pracujących na ich rzecz o spostrzeżenia, refleksje i oczekiwania w kwestii wzajemnych relacji osób pełno- i niepełnosprawnych.

Informacje zebrano w lutym 2011 roku metodą wywiadu i ankiety – przeprowadzonych głównie wśród studentów – członków Rady Studentów Niepełnosprawnych Uniwersytetu Zielonogórskiego. Badaniami objęto łącznie 40 osób o różnych stopniach i rodzajach niepełnosprawności - nabytej i wrodzonej, studiujących na różnych etapach kształcenia /od I roku na poziomie licencjatu – do I r. na poziomie studiów II stopnia – magisterskich/, kierunkach i specjalnościach studiów, w tym najliczniej na kierunkach: pedagogika /różnych specjalności/, socjologia, filologia polska, politologia, budownictwo.

Zawarte w niniejszych rozważaniach treści są rezultatem uzyskanych wypowiedzi, własnych obserwacji i doświadczeń autorek oraz lektury dostępnej literatury przedmiotu.

Read bokies review by artbetting.net
The Betst Bokies Romenia Bonus bet365 here.
Download Full Premium themes
Склад за дървен материал - Прочети тук.